Bana verdiğiniz söz hakkı için çok teşekkür ederim çünkü beşinci konuşmacı olarak şu anda ben, sizlerle, daha fazla ilginç sohbetler, içecekler ve büfe arasında duran son kişiyim. Bu nedenle bugün hazırladığım konuşmayı yapmayacağım. Zira benden önce konuşanlar o kadar akıllıca ve doğru şeyler söylediler ki, ben de onlara ancak katılabilirim.

Yine de size birkaç düşüncemi aktarmak istiyorum.

Çok uzun zaman olmadı; iki kadın ofisime geldi. Biri burada yanımda duruyor, diğerini de gördüm. Hava hâlâ sıcaktı ve bana bu fikri sundular. Ve benim iki düşüncem vardı.

Bir yandan şunu düşündüm: Düsseldorf’ta neden hâlâ bir Türk Film Festivali yok? Düsseldorf, her zaman olduğu gibi bugün de uluslararası bir şehir; 180’den fazla milletten insanın yaşadığı, 160.000’den fazla Alman pasaportu olmayan insanın bu şehri şekillendirdiği ve büyük bir Türk topluluğuna sahip bir şehir.

İkinci düşüncem ise şuydu: Bu zarif kadınlar ve o zaman henüz tanımadığım dernek, bu festivali bu kadar kısa sürede nasıl hayata geçirecek?

Şüphelerim vardı ve bu akşam gerçekten özür dilemek istiyorum. Bunu gerçekten harika bir şekilde başardınız. Bunun için büyük bir alkış.

Bu noktada öncelikle bizim yapabileceğimiz ise mekânlarımızı açmaktır. Philipp Hanke ve ekibine bu anlamda çok teşekkür ederim. Şunu biliyordum ki eğer bu iş başarılı olacaksa, mutlaka bir iş birliği olmalıydı. Ve Düsseldorf’ta bir şeye sahipsek, o da kültür kurumlarımız açısından güçlü bir altyapıdır. Bu nedenle buna inancım vardı ancak bu iki kadının ilk görüşmede bana aktardığı enerji ve empati, sonunda bunu başarabileceğimize inanmamı sağladı.

Ve bu akşam, aslında haziran ayında gerçekleşecek olan bu film festivalinin başlangıcının kutlandığı bu gecede, sizi, sevgili Bay Gürvardar, şimdiden yeni fikirlerle görüyorum. Daha ilk tanışmamızda bana, yalnızca bu film festivalini Düsseldorf’ta düzenlemekle kalmayıp bir komedi festivali ya da bir tiyatro festivali de gerçekleştirebileceğinizi hayal ettiğinizi söylediniz. Bu konuda da harika bir şekilde birlikte çalışabiliriz.

Bir tiyatro müzemiz var; bu mekân, Düsseldorf’ta büyük bir topluluk olan Türk toplumunun, bu şehirde sahip olduğumuz kültürü ve hazineleri hepimize göstermesi için son derece uygundur. Mesele temsil meselesidir ve bu yolda tam olarak doğru bir adım attığınıza inanıyorum.

Eyalet düzeyinin ve şehrin desteğine sahipsiniz. Eyalet düzeyinin desteğini yalnızca sözle değil, maddi katkıyla da göstermesi güzel olurdu. Bunu da özellikle ifade etmek isterim.

Biz hazırız, yanınızdayız. Film festivaline sadece bu akşam için büyülü bir gece değil, haziran ayında kameralar çalışmaya başladığında da büyük bir başarı diliyorum.

Burada tüm bunları başardığınız için teşekkür ederim.

— Miriam Koch